W ub. roku zarejestrowano u nas niemal 10 tysięcy Octavii Combi i Superbów Combi. Skoda Octavia, najchętniej kupowany model segmentu C w Polsce, to już nie nowość: jej II generacja jest produkowana od 2004 r. Sukces nie jest więc rezultatem chwilowej mody, klienci po prostu doceniają zalety samochodu i w pełni akceptują jego cenę. Sprytnym zabiegiem producenta jest oferowanie jednocześnie wersji po liftingu (przeprowadzonym w 2008 r.) i wcześniejszej, noszącej dodatkowe oznaczenie Tour. „Starsze” samochody, różniące się z zewnętrz jedynie stylizacyjnymi detalami, ale skromniej wyposażane i zmniejszą gamą silników, są zdecydowanie tańsze. Różnice w wyglądzie obu wersji najłatwiej dostrzec w kształcie reflektorów, zderzaków i tylnych świateł, ich funkcjonalność pozostaje taka sama! Trzeba przy tym dodać, że proste kształty nadwozia bronią się nie tylko ponadczasowym wyglądem: odmiana z nadwoziem uniwersalnym ma bardzo korzystny współczynnik oporu powietrza Cx=0,30. Octavia, jak na model klasy niższej-średniej, jest duża. Z nadwoziem o długości 4569 mm i szerokości 1769 mm ustępuje pod tym względem jedynie wyjątkowo „wyrośniętemu” Oplowi Astra Sports Tourer. Ponieważ skonstruowano ją na płycie podłogowej Golfa V, ma skromny jak na dzisiejsze standardy rozstaw osi – tylko 2578 mm. Mimo to na brak miejsca we wnętrzu trudno narzekać. Z przodu, na twardych, dobrze wyprofilowanych fotelach miejsca nie zabranie nawet koszykarzom. Pozytywnie zaskakują zalety tablicy rozdzielczej. Wykonana z dobrych i starannie zmontowanych tworzy nie przytłacza liczbą przycisków i pokręteł. Estetom spodoba się możliwość wyboru różnych wersji kolorystycznych(np. góra czarna, dół szary lub beżowy) i wybór elementów dekoracyjnych imitujących metal lub drewno. Od wyglądu wnętrza ważniejszy jest jednak duży zakres regulacji fotela kierowcy i kolumny kierownicy, co pozwala zająć pozycję wygodną do prowadzenia, a widoczność we wszystkich kierunkach (za sprawą wąskich tylnych słupków i stosunkowo dużej tylnej szyby) jest lepsza niż u wielu rywali. Skutki stosunkowo niewielkiego rozstawu osi najłatwiej zauważyć siadając na tylnej kanapie. Osoby o wzroście ok. 180 cm zasiadające za kierowcą o tej samej posturze, mogą już dotykać kolanami oparcia fotela. Przestrzeń na stopy czy nad głowami nie budzi zastrzeżeń, a szerokość wnętrza (142 cm) i kształt kanapy umożliwiają dłuższe podróże 3 osobom. Prawdziwe zalety tego kombi widać jednak po otwarciu bagażnika. Przestrzeń za tylną kanapą wygląda przepastnie: 605 dm³ (580 dm³ z pełnowymiarowym kołem zapasowym pod podłogą), to rekord w segmencie C i wyniknie osiągalny przez wiele modeli klasy średniej-wyższej. Bardzo wygodny dostęp, regularny kształt (103 cm szerokości, 106 cm długości) i praktyczne schowki w bocznych ścianach równoważą niedogodność w postaci niewielkiego progu między krawędzią zderzaka a podłogą bagażnika. Gdy zajdzie potrzeba przewiezienia większych bagaży, wystarczy opuścić oparcie kanapy, jednak wówczas na podłodze powstaje kilkucentymetrowy próg. Jeśli wcześniej ustawi się pionowo siedzisko, przestrzeń ładunkowa 1655 dm³ ma równą podłogę i mieści przedmioty o długości 170 cm. Duża pojemność bagażnika idzie w parze z ładownością samochodu: w niemal wszystkich wersjach (z wyjątkiem usportowionej RS) wynosi ona aż 675 kg. Octavia może ciągnąć przyczepę hamowaną o DMC 1200-1600 kg. Te zalety sprawiły, że w ubiegłym roku Octavię Combi wybrało w Polsce aż 8504 nabywców; o ponad 1000 więcej niż hatchbacka. O ile w segmencie C samochody z nadwoziami uniwersalnymi są kupowane dla zdolności transportowych, to w wyższych klasach nie mają one aż takiego znaczenia. Samochodu osobowego od 100 tys. zł wzwyż nie kupuje się przede wszystkim dla bagażnika. Tylko to tłumaczy nieznacznie mniejsze powodzenie największej Skody Superb Combi niż jej 5-drzwiowej wersji. To tym bardziej zaskakujące, że nadwozie Combi wydaje się być bardziej proporcjonalne, a nawet eleganckie. Ze 4838 mm długości, 1817 mm szerokości i rozstawem osi 2761 mm Superb jest pojazdem z pogranicza segmentów D i E. Z jednej strony może rywalizować z największymi samochodami klasy średniej (Passatem, Citroënem C5, Fordem Mondeo), z drugiej stanowi atrakcyjną cenowo alternatywę dla Audi A6 czy Volvo V70. Tak, nawet dla nich, bo zarówno poziom wykończenia i wyposażenia, jaki zalety układu napędowego uzasadniają takie porównania. W naprawdę obszernym wnętrzu, wykończonym materiałami odpowiednimi do rozmiarów i klasy pojazdu, kierowca i pasażer obok niego mają komfortowe warunki. Szerokie, dobrze ukształtowane fotele mają regulację w każdej płaszczyźnie, a miejsca jest pod dostatkiem. Jednak w tym samochodzie uprzywilejowani są ci, którym przypadną miejsca z tyłu. Dwie dorosłe osoby siedzą tu jak w prawdziwej limuzynie; odległość między kanapą a oparciami przednich foteli umożliwia swobodne założenie nogi na nogę. W samochodzie, w którym pasażerowie w 2. rzędzie siedzą tak daleko od pierwszego, dziwi jedynie dwustrefowa klimatyzacja. Przydałaby się możliwość osobnej regulacji temperatury i siły nawiewu także z tyłu. Równie imponująca jest przestrzeń na bagaże: 633 dm³ pojemności pozwala Skodzie konkurować z Mercedesem E (690 dm³). Drzwi bagażnika mogą być unoszone elektrycznie, a zakrywająca go roleta automatycznie się wówczas odsuwa. Bagażnik ma też niską krawędź załadunku (60 cm), wysuwaną część podłogi, która może służyć jako „rampa” załadunkowa, regularny kształt, pojemny schowek pod podłogą i system mocowania ładunku. Przekształcenie bagażnika w prawdziwą ładownię (1865 dm³) z płaską podłogą jest możliwe po pionowym ustawieniu siedziska i opuszczeniu oparcia. Wówczas największym kombi Skody można przewieźć przedmioty o długości 192 cm i szerokości ponad 100 cm. Wykorzystanie tych możliwości ułatwia spora dopuszczalna ładowność, 638 kg. Największe i najcięższe ładunki Superb może pociągnąć: DMC przyczepy hamowanej to 1400-2000 kg. Duży samochód, ważący co najmniej 1500 kg, wymaga odpowiednio mocnego napędu. Wśród propozycji Skody początkowo dziwić może najmniejszy silnik benzynowy 1,4 dm³. Jednak nowoczesna jednostka TSI z turbo sprężarką i bezpośrednim wtryskiem paliwa z tej niewielkiej pojemności ma moc maksymalną 125 KM i maksymalny moment obrotowy 200 Nm dostępny już od 1500 obr./min. To wystarczy, by samochód był dynamiczny (0-100km/h w 10,6 s, prędkość maksymalna 199 km/h), przy tym oszczędny (średnie zużycie paliwa to 6,9 l/100 km). Dla bardziej wymagających są silniki benzynowe 1,8 TSI 160 KM i 2,0 TSI 200 KM ,oraz turbodiesle: 1,6 TDI 105KM, 2,0 TDI 140 lub 170 KM. „Wisienką na torcie” jest najmocniejszy w gamie silnik benzynowy 3,6 FSI o mocy 260 KM i maksymalnym momencie obrotowym 350 Nm przy 2500-5000 obr./min. Z dużego kombi czyni on już niemal sportowy pojazd: przyspieszenie 0-100 km/h zajmuje tej Skodzie 6,6 s, a prędkość maksymalna to 247 km/h. A średnie zużycie paliwa wciąż utrzymuje się na akceptowalnym poziomie 8,0 l/100 km. W tym wypadku napęd jest przenoszony jest za pośrednictwem dwusprzęgłowej przekładni DSG na 4 koła. Podobnie, jak wersje 4x4 Octavii, Superb w układzie przeniesienia napędu ma sprzęgło Haldex, dozujące moment przekazywany na tylne koła w zależności od chwilowych potrzeb. Napęd 4 kół dostępny jest także ze słabszymi silnikami: benzynowym 1,8 TSI i dieslami 2,0 140 lub 170 KM. Dzięki wszystkim tym cechom Superb w pełni zasługuje na miano flagowego modelu Skody, a wersja kombi na najlepszą jego odmianę. Zalety takiego nadwozia doceniają także firmy. „W miniony mroku co drugi klient flotowy wybrał wersję kombi.” – mówi Tomasz Koter, kierownik Zespołu Sprzedaży Flotowej Skoda Auto Polska SA – „Wyrównana sprzedaż wersji kombi w stosunku do pozostałych typów nadwozia, wynika z łączenia przez nie wielu atutów. Niezależnie od nadwozia, Skody zapewniają użytkownikom pełną funkcjonalność, ale też i atrakcyjny wygląd; w przypadku Superba można mówić nawet o prestiżu. Klienci nie muszą rezygnować z dobrego wizerunku samochodu na rzecz jego praktycznych właściwości i odwrotnie. Skoda oferuje te cechy niezależnie od wersji nadwozia”.